Een zeer terechte vraag overigens maar daarover later meer.

Eerst maar eens wat historie: In aanraking gekomen met basketbal via een buurjongen die in het schoolteam zat en daar uiteindelijk zelf ook in gekomen. (Edith Stein Mavo)

Nadat dit goed was bevallen mezelf opgegeven als lid en terecht gekomen in het toenmalige Kadetten 2 met o.a. Wierd Goedee, Ed Vermeulen, Patrick van Vugt en Bart van Schaijk.

Het jaar daarop met vrijwel het hele team de overstap naar Kadetten 1 gemaakt, vanwege een verschil in geboortedatum was ik het jaar daarop nog Kadet en kwam in een team met o.a. Piet Jans en Harold Putters.

Bij de overgang naar Junioren bleek mijn talent onvoldoende gecompenseerd door werklust en kwam ik in Junioren 2 terecht waar de focus wat minder op basketbal lag en meer op randzaken waar ik ten volle voor open stond. Polonaise onder de douche met Eddie Veld, Rob Gooiker, Jofke en Bartje. Daar hoorde ook nog gezang bij dat ik jullie zal besparen.

In deze tijd ging ik me meer bezig houden met andere zaken binnen de club: trainen/coachen, activiteitencommissie, etc..

Hier mede aan de basis gestaan van de viering van het 25-jarig jubileum, de allereerste 25-uurs basketbal marathon (en alle uren aanwezig geweest), het eerste basketbal kamp met speurtocht en katers en ellenlange reizen met de Meisjes Junioren naar het altijd charmante Vlissingen. Alwaar iedere inwoner met Kerst verplicht een trappetje met kaarsjes voor het raam heeft staan. (Check bij Niki/Eefje/Diane)

Bij de overstap naar senioren een jaar Heren 4 en daarna terecht gekomen bij een zeer hecht en leuk team in Heren 2 met mensen die ik ook nu nog regelmatig zie.

In het jaar 2000 besloten om te stoppen mede omdat veel teamgenoten dat ook deden of al gedaan hadden door knieën, enkels of andere bijzaken.

Me daarna jarenlang niet met basketbal bemoeid of laten zien.

Tot ik getipt werd over het 50-jarig jubileum.
Enthousiast maar ook alert op mijn eigen beperkingen vastbesloten om op het feest langs te gaan om het glas te heffen met oude en nieuwe bekenden. Op een weliswaar niet onbewaakt maar achteraf wel ondoordacht moment me toch over laten halen om bij dit jubileum mee te doen met het hussel toernooi. Wie erbij was weet helaas hoe dit is verlopen.

De samenvatting voor alle anderen: bij een normale insnij beweging (nog bedankt voor het screen Ed) de patella pezen van beide knieën tegelijk afgescheurd. Paniek-ambulance-opname-operatie-revalidatie.

Die revalidatie zit ik momenteel nog midden in, buigen van de knieën gaat al redelijk en kan met wat pijn en moeite de hometrainer rond krijgen.

Beweeglijkheid en kracht moeten nog opgebouwd worden en dat gaat mogelijk nog tot einde van dit jaar duren, verwachting is gelukkig wel dat ik weer kan gaan sporten al is basketbal daarin af te raden. Het volgende jubileum ga ik het dus echt bij dat biertje houden!

Kleine gezondheidstip van mij: mijn blessure houdt zeer waarschijnlijk verband met zwakke plekken in mijn patella pezen die zijn ontstaan na langdurig gebruik van patella braces, de strakke bandjes voor onder je knie die jullie wellicht kennen. Wees dus voorzichtig met het gebruik hiervan.

Waarbij vermeld dat (veel) aankomen ook af te raden is ……………..

Veel plezier met deze mooie sport en tot op het volgende jubileum.